(765 S. K. m. 461, 51)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama suçlarından sanıklar Y. Çakır, S. Kaya hakkında Türk Ceza Yasasının 193/2, 456/4, 71, 36. maddeleri uyarınca sanık Y. Çakır'ın 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne, sanık S. Kaya hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, suç aletinin zoralımına ilişkin Ü. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen Esas 1990-111/Karar 1991/164 sayılı ve 4/6/1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi C. Savcısı ile sanık Y. Çakır müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 6/3/1992 tarihli Kısmen Ret ve Düzeltilerek onama isteyen tebliğnamesiyle 12/3/1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen iki ayrı eve girerek konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, sanık Y. Çakır'ın cezalarının toplamında ayların yıla cezaya dönüştürülmesi,
Yasaya aykırı, sanık Y. Çakır müdafii ve O yer C. Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yenilgi olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, sanığın sonuç olarak 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri yasaya uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle C. Yargılama Yasasının 322. maddesi uyarınca davanın esasına,
2- O yer, C. Savcısının sanık S. Kaya hakkında verilen hükme yönelik temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; oluş ve mahkemenin kabulüne göre sanık S.'in eşi ile yattığı odaya kadar giren sanık Y.'ı, diğer odada bulunan Tanık, C. Işık'a yakaladıktan sonra dövme eylemine ciddi kaygı ve korku etkisinin ne suretle bulunduğu, eylemin TCY. nın 51. veya 461/son madde ve fıkrasına uyup uymadığı tartışılmadan aynı yasanın 461/1. madde ve fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, 25.03.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy