(765 S. K. m. 51, 456, 463) (2918 S. K. m. 119) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Yaralama suçundan sanıklar Şükrü ile Zeki hakkında, Türk Ceza Yasasının 456/1, 51/1; 2918 sayılı Kanunun 119/2; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca sanıkların 675.000'er lira ağır para cezasıyla hükümlülüklerine, sanık Zeki'nin sürücü belgesinin 1 ay süre ile geri alınmasına, sanıkların cezalarının ertelenmesine ilişkin (Kuyucak Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1991/1 esas, 1991/51 karar sayılı ve 29.5.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafındanistenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 5.3.1992 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 12.3.1992 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
Katılan Şevket'ten sorularak, sanıklardan hangisinin eylemiyle kürek kemiğinin kırıldığının araştırılması ve sonucuna göre;
1 - Belirlendiği takdirde o sanık hakkında TCY.nın 456/1; öbür sanık hakkında aynı Yasanın 456/4;
2 - Belirlenemediği takdirde her iki sanık hakkında aynı Yasanın 463. maddesinin uygulanacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), 24.3.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy