(765 S. K. m. 456, 59, 95) (647 S. K. m. 6)
Dava: Yaralama suçundan sanık N. Oruç oğlu hakkında Türk Ceza Yasasının 456/2, 59, 95, 647 sayılı kanunun 6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine, ertelenmiş cezasının aynen çektirilmesine ilişkin Ç. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 190/262 Esas, 1991/180 Karar sayılı ve 06.06.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık N. Oruç oğlu müdafiinin tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 05.03.1992 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 12.03.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sonradan hükmolunan ceza ertelendiği halde, ertelenmiş cezanın çektirilmesine karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık N. Oruç oğlu müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA 24.03.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy