(765 S. K. m. 456/4, 251/1, 271, 59/2, 279) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Yaralama suçundan sanık A. Yunmaztaş hakkında Türk Ceza Yasasının 456/4, 251/1, 271/1-son, 59/2, 647 sayılı kanunun 4-6. maddeleri uyarınca 64.800 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine ilişkin Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1989/200 esas, 1990/309 Karar sayılı ve 06.11.1990 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı ile sanık A. Yunmaztaş tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 24.01.1992 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 30.01.1992 tarihinde gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Özel İdare Müdürlüğünde hizmetli olan yakınıcının yaptığı hizmet kamu görevi niteliğinde bulunmadığından TCY. nın 279. maddesi uyarınca T. Ceza Yasasını uygulamasında memur sayılamayacağı gözetilmeden, sanığa verilen cezanın aynı yasanın 271. maddesi ile artırılması,
2- Kabule göre de; TCY. nın 271. maddesinin 2. bendinin son cümlesinin, maddenin 1. bendi ile ilgili durumlarda uygulanamayacağı gözetilmeden fazla ceza verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık A. Yunmaztaş ile Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA 11.02.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy