(765 S. K. m. 572)
Dava: Görevlilere sövme, yaralama ve saldırgan sarhoşluk A.'in 3005 sayılı Kanuna göre yapılan yargılaması sonunda Türk Ceza Yasasının 266/1, 456/4, 2711/1, 572/1, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 1.200.000 lira ağır, 360.000 lira hafif para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin, Kahramanmaraş Birinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/42 esas, 1992/119 karar sayılı ve 16.3.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık A.tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 14.5.1992 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 21.5.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A- Sanığa yükletilen görevli polis memurları Mikail ile Metin'i yaralama ve sövme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı anlaşıldığından sanık A.'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
B- Sanığın, saldırgan sarhoşluk suçuna ilişkin hükme yönelik temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
Saldırgan sarhoşluk eyleminin kişilere karşı değil, genel ahlak düzenine karşı bir suç bulunduğu ve eylemlerin tek suçu oluşturduğu gözetilmeden, T.C. Yasası 572/1. maddesinin mağdur sayısınca uygulanması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık A.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 16.06.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy