(765 S. K. m. 193)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve sövme suçlarından sanıklar Mahmut ile Hakan hakkında, Türk Ceza Yasasının 193/2, 482/2, 55/3, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca sanık Mahmut'un 197.500 lira; sanık Hakan'ın 131.666 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine ilişkin, Üsküdar Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1988/643 esas, 1991/303 karar sayılı ve 22.5.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar Hakan ve Mahmut müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 27.5.1992 tarihli bozma, isteyen tebliğnamesiyle 3.6.1992 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1- Sanıklara yükletilen sövme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından, işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıklar Hakan ve Mahmut müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanıklar müdafiinin diğer suça ilişkin hükme yönelik temyizine gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak; oluşa ve tanık anlatımlarına göre, sanıkların konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleme eylemiyle katılana karşı kullanılan şiddet arasında nedensellik bağı bulunmadığı gözetilmeden TCY. nın 193. maddesinin 1. fıkrası yerine, 2. fıkrası ile ceza verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar Hakan ve Mahmut müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 24.06.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy