(765 S. K. m. 547)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık İmdat hakkında, Türk Ceza Yasasının 193/2, 81/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 1.386.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin, (Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1990/152 esas, 1991/152 karar sayılı ve 4.10.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık İmdat tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 27.5.1992 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 3.6.1992 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bilirkişi ek görüşünde şikayetçiye ait evin bahçesinin eklentisi olduğunu bildirmesine karşın, düzenlediği, mahalleyi de kapsayan krokisinde, evin batı ve güney taraflarının duvarla çevrili olup olmadığını açıkça göstermemiştir.
Bu durum karşısında; yeniden keşif yapılarak, bahçenin dört tarafının duvarla çevrili olup olmadığının saptanması ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde yalnızca şikayetçiye ait evin krokisinin çizdirilip gösterilmesi ve bahçenin etrafı çevrili ise konutun merdivenle inilen giriş kapısına kadar, şikayetçi tarafından herkese gelme izni verilip verilmediğinin kapıda zil, tokmak ve benzeri araçlar ve kasabadaki gelenekler de gözetilerek araştırılması, eğer burası girilebilecek bir yer ise, TCY.nın zamanaşımına uğrayan 547. maddesine uyabileceğinin düşünülmesi gerekirken, eksik soruşturmayla ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık İmdat müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 24.6.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy