(765 S. K. m. 456, 571)
Dava: Yaralama, saldırgan sarhoşluk suçlarından sanıklar H. Rahmi G., Süleyman G., Mustafa G., Ahmet S. hakkında Türk Ceza Yasasının 456/1-4, 572/1, 95/2, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca sanık Hüseyin G.'ün 940.000 lira, sanık Ahmet S.'in 900.000 lira ağır, 180.000 lira hafif para, sanıklar Süleyman G. ile Mustafa G.'ün ertelenmiş cezasının aynen çektirilmesine ilişkin T. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1991/37 esas, 1991/399 karar sayılı ve 5.11.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 18.6.1992 tarihli kısmen ret ve onama isteyen tebliğnamesiyle 24/6/1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: 1- TCY. nın 456/4. maddesiyle öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık Hüseyin Rahmi G. müdafiinin bu suça ilişkin temyiz isteğinin CYY. nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanıklar müdafiinin diğer suçlara ilişkin hükümlere yönelik temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak yakınan Selim Kolay ile Tanıklardan sorularak, sanıklardan hangisinin eylemiyle sol kulak zarının yırtıldığının araştırılması ve sonucuna göre;
a) Belirlendiği takdirde o sanık hakkında TCY. nın 456/1. ve öbür sanıklar için kanıtların kabul ediliş biçimine ve suç niteliğine göre aynı Yasanın 456/4. ya da 464.
b) Belirlenemediği takdirde her 4 sanık hakkında TCY. nın 463. Maddesinin uygulanacağının gözetilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
3- Sanık Ahmet S.'in TCY. nın 571. maddesi çerçevesinde sarhoş bulunduğu sırada suçu işleyip işlemediği saptanmadan, saldırgan sarhoşluktan cezalandırılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar Hüseyin Rahmi G., Süleyman G., Mustafa G. ile Ahmet S. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükümlerin BOZULMASINA, 15.09.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy