(765 S. K. m. 482, 487) (5680 S. K. m. 18)
Basın yolu ile sövme suçundan sanık İ. Pehlivan'ın yapılan yargılaması sonunda beraatına ilişkin İ. 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1990/412 esas, 1992/449 karar sayılı ve 22.11.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 23.6.1992 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 2.7.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıkların eylemi, karikatürcü yakınanların doğuştan çürük oldukları, askere gitme korkularının daha doğmadan ana rahminde iken içlerine yerleştiği, birinin yaşı gereği andropoza girdiği, böylelerine halkın buçuk dediği, bunlara kız ve söz hakkı verilmediği, çok servet yaptıkları, okuyucuları sömürerek kazanç sağladıkları, solculuk sömürüsü yaparak villa ağası oldukları yolunda yayın yapmaktan ibarettir.
Bilirkişiler, ayıklama yaparak kimi sözlerin sövme suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşmışlarsa da; mahkeme, Türkiye çapında ün yaparak topluma mal olmuş kişileri eleştirmenin suç olamayacağı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.
Kararın gerekçesi yerinde değildir.
Zira karikatür dalında Türkiye çapında ün yapan katılanların, etkinlik gösterdikleri meslek alanlarını ve mesleklerini değerlendirmede gerekli olmayan ya da okurların gereksiz merak duygularını doyurmaya yönelik söz ve suçlamaların eleştiri ve haber sınırlarını aşacağının, haber ve bilgiler gerçek olsalar bile, bunların eleştiri ve haber sınırları içinde kalmaları için, bilinmesinde kamu yararının ve halkı aydınlatma işlevinin bulunması gerektiğinin gözetilmesi ve küçük düşürücü suçlamaları haber verme, eleştirme ve bilgilendirme hakları çerçevesine indirgeyen ve eylemi hukuka uygun kılan bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılarak değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 23.09.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy