(765 S. K. m. 193/2, 59) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık C. Keçeci hakkında Türk ceza Yasasının 193/2, 59, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 750.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin S. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1991/44 esas, 1991/68 karar sayılı ve 19.11.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık C. Keçeci Müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan, Yargıtay C. Başsavcılığının 9.7.1992 tarihli ret ve bozma isteyen tebliğnamesiyle 16.7.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanığın duruşmadaki iyi hali takdiri indirim nedeni sayılmış, oluş ve sanığın kişiliği de olumlu bulunarak cezası paraya çevrilmiş olmasına göre, bu bulgularla çelişen bir gerekçe ile 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek gerekçesizliğe yol açılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık C. Keçeci müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 22.9.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy