(765 S. K. m. 480)
Dava: Hakaret suçundan sanıklar Bahri Bayram Belen, İsmail Aziz Ergin Cimmen, Ayşe Ülkü Uz, Salih Gökhan Düren, Uğur Söylemezoğlu, Reşat Kadaifçiler, Hasan Ürel'in yapılan yargılamaları sonunda beraatlarına ilişkin ANKARA 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1991/19 esas, 1991/168 karar sayılı ve 18.12.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 22.9.1992 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 7.10.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; avukat sanıkların Devlet Güvenlik Mahkemesine verdikleri ortak dilekçelerindeki "iddia makamının hukuk tanımaz, işkenceye izin veren siyasal iktidarın tehditlerine eşlik eden" sözleriyle katılan C. Savcısını küçük düşürücü bir değer yargısında bulundukları ve suçu hukuka uygun kılan savunma çerçevesinin aşıldığı gözetilmeden, bilirkişilerin bilinç ve iradeden oluşan suç kastı ile amacı birbirine karıştıran düşünceleri doğrultusunda beraat hükmü kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, 3.11.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy