(765 S. K. m. 482)
Dava: Konut dokunulmazlığını ihlal ve sövme suçlarından sanıklar Yavuz ile Oğuz'un yapılan yargılamaları sonunda, sanıkların her iki suçtan da beraatlerine, yine TCY.nın 119. maddesi uyarınca sanıklar hakkında sövme suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine, 100.000 lira manevi tazminatın sanıklar Yavuz ile Oğuz'dan alınarak yakınıcıya verilmesine, 14.800 lira nisbi harcın sanıklardan tahsiline ilişkin, (Bilecik Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen esas 1991-44/Karar 1991-224 sayılı ve 31.12.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Mustafa tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 22.10.1992 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 3.11.1992 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1 - Konut dokunulmazlığını bozma eylemine ve suçuna yönelik katılan Mustafa'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2 - Sövme suçuyla ilgili olarak kurulan hükme yönelik temyize gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a - Apartman sahanlığında, giriş kapısının arkasında bulunan katılanın duyacağı biçimde sövmenin yüze karşı olduğunun gözetilmemesi,
b - Kamu davası önödemeyle düşürüldüğü halde manevi tazminat verilmesi,
c - Aynı eylemden dolayı, hem kamu davasının düşürülmesine ve hem de sanığın beraatine karar verilerek çelişkiye ve dolayısıyla gerekçesizliğe yolaçılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan Mustafa'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, 2.12.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy