(765 S. K. m. 47, 59, 456, 457) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Yaralama suçundan sanık Yücel Ataşimşek hakkında Türk Ceza Yasasının 456/4, 457/1, 47,59,647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri uyarınca 165.000 lira ağır para, cezasıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine ilişkin KADIKÖY 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen Esas 1990-839/Karar 1991-1007 sayılı ve 18.12.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Levent Soylu vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 12.11.1992 tarihli Onama isteyen tebliğnamesiyle 18.11.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Yargıtay Ceza Kurulunun Dairemizce de benimsenen 14.10.1985 tarih ve 1/276-521 sayılı kararında da açıklandığı üzere, T.C. Yasasının 47. maddesi son fıkrasındaki indirimin, "yarıdan, üçte ikiye kadar" yapılması gerektiği gözetilmeden ve bir neden de gösterilmeden, 1/2 orananda indirim yapılarak fazla ceza belirlenmesi,
Yasaya aykırı ve katılan Levent Soylu vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, 15.12.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy