(765 S. K. m. 456, 463, 464)
Dava: Yaralama suçundan sanık Ender Öz hakkında TCY.nın 456/1, 51/1, 59, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 560.000 lira ağır para cezasıyla hükümlüğüne ilişkin MANİSA 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/151 esas, 1992/293 karar sayılı ve 4.6.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Ender Öz tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 30.3.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 7.4.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A - Müşteki Gültekin Yılmaz'dan ve sanıklardan sorularak burundaki kırığın sanıklardan hangisinin eylemiyle oluştuğunun araştırılması ve sonucuna göre;
1 - Kırma eylemini işleyen sanık belli olduğu takdirde o sanık hakkında T.C.Y.nın 456/1. ve diğer sanık için kanıtların kabul ediliş biçimi ve suçun niteliğine göre aynı Yasanın 456/4 ya da 464/2:
2 - Belirlenemediği takdirde her iki sanık hakkında aynı Yasanın 463.
Maddesinin uygulanacağının gözetilmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
B - Kabule göre, mağdur Gültekin Yılmaz'ın 9.1.1992 tarihli raporundaki yaraların benzerlerine göre adı geçeni kaç gün iş gücünden alıkoyacağı Adli Tıp Kurumundan sorulmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Ender Öz'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, C.Y.Y.nın 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık Muzaffer Yolcu'nun yararlandırılmasına, 22.4.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy