(765 S. K. m. 473)
Dava: Yeni doğmuş çocuğunu terketme suçundan sanık Ayser Gezgin'in yapılan yargılaması sonunda beraatine ilişkin BURSA 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1991/1392 esas, 1992/496 karar sayılı ve 21.5.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 9.4.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 21.4.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanığın 3-4 günlük çocuğunu cami avlusuna bırakıp gittiği ve eyleminin T.C.Y.nın 473/1. madde ve fıkrasına girdiği gözetilmeden genel kasıt ile işlenen suçta saike dayanılarak ve saikle suç kastı karıştırılarak hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, 4.5.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy