(1086 S. K. m. 237)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık Abdullah Sülük hakkında Türk Ceza Yasasının 193/2. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin ÜSKÜDAR Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1991/146 Esas, 1992/111 Karar sayılı ve 5.5.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Abdullah Sülük müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 3.5.1993 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 10.5.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yerel mahkeme, başka dava ile ilgili kararına yollama yaparak hüküm kurmuştur.
Öte yandan suç ortağı olsa bile, her fail için kanıtların ayrı ayrı ve daha önceki mahkeme hükmünün de bu konuda ancak düşünce olarak değerlendirilmesi gerekir.
Kesin hüküm dokunulmazlığı başka şey, bir mahkeme kararının bir başka sanık için kurduğu hükmün doğruluğu başka şeydir. Temyiz konusu kararda yerel mahkeme, suçun kanıtlanması ve vicdani kanılarında mahkemenin daha önceki kararını bağlayıcı ve mutlak gerçek olarak kabul etmiş ona yollama yaparak hüküm kurmuştur.
Belirtilen nedenlerle gerekçesiz hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Abdullah Sülük müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, 26.5.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy