(765 S. K. m . 463)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama suçlarından sanıklar A. Etken İle F. Etken hakkında TCY. nın 456/2, 193/2, 51/1, 71, 2253 sayılı Yasanın 12/2, 647 sayılı kanının 4-6. maddeleri uyarınca sanık A.'in 1 yıl 10 ay 15 gün hapis, sanık Fethi'nin toplam 1.685.000 ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine sanık Fethi'nin cezasının ertelenmesine ilişkin B. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1991/164 Esas, 992/220 Karar sayılı ve 25/9/1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar A. ve F. Etken müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 25.5.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 9.6.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; katılan sanıkların gece vakti konutunun bahçesine girip sert bir cisimle başına vurup kendisini yaraladıklarını söylemiş, sanık A. Etken ise evine götürülen katılanın geri geldiğini baltayla kendisine saldırdığı için onun başına taşla vurup yaraladığını, diğer sanık kardeşi E.'in olaya karışmadığına ve katılanın bahçesine girmediğini bildirmiş ve tanık Ö. Kırkıl bu savunmayı doğrulamış, sanık F. Etken de atılı suçları yadsımış ve diğer tanıklar da hazırlık ve duruşmada çelişik anlatımlarda bulunmuşlardır.
Bu durum karşısında;
Katılan ile sanıkların ve görgü tanıklarının anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklanması;
A) Katılanın beyanı ve onu doğrular nitelikteki tanık anlatımları üstün tutulduğu takdirde:
1- Katılardan başındaki çökme kırığını hangi sanığın meydana getirdiği sorulduktan sonra, kırma eylemini işleyen sanık belirlenmiş ise öbür sanık için kanıtların kabul ediliş biçimine ve suç niteliğine göre, TCY. nın 456/4, ya da 464/2. maddelerinden hangisinin uygulanacağının.
2- Kırma eylemini işleyen sanık belirlenemediği ve bu eylemde ön görülen hareketin her iki sanık tarafından yapıldığı kabul edildiği takdirde haklarında TCY. nın 463. maddesinin uygulanacağının gözetilmesi,
B) Sanık A. Etken'in savunması ve onu doğrular nitelikteki tanık anlatımı üstün tutulduğu takdirde;
1- Sanıkların üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyip işlemediklerinin,
2- Sanık F. Etken'in yaralama eylemine katılıp katılmadığının tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesi,
Gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar A. ve F. Etken müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Hükümlerin BOZULMASINA, 29.07.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy