(765 S. K. m. 193/2, 61, 547) (647 S. K. m. 4)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık K. Yeşilyurt hakkında TCY. nın 193/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 900.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, diğer suçtan beraatına ilişkin N. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/220 Esas, 1992/187 Karar sayılı ve 26.10.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst ve O yer C. Savcıları tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 19.10.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 1.11.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 3 tarafı çevrili olup, giriş kısmı genel yolla bağlantılı olan kapı önünün ne suretle konutun eklentisi sayıldığının kararda tartışılıp açıklanması, eklenti sayılmadığı takdirde sanığın kapıdan girmek için zorlamada bulunup bulunmadığının soruşturulması, zorlamada bulunduğu saptandığında eyleminin TCY.nın 193/2, 61.; saptanamadığı takdirde, anılan yasanın 547. maddesine uyabileceğinin düşünülmesi gerekirken, salt bilirkişi düşüncesine dayanarak, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2- Oluşa göre saldırgan sarhoşluk suçunun oluştuğu gözetilmeden, herkese açıklık öğesinin bulunmadığından söz edilerek, beraat kararı verilmesi,
3- Yargılama giderinin eksik belirlenmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst ve O yer C. Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.12.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy