(765 S. K. m. 193/2, 547, 62) (647 S. K. m. 4) (2918 S. K. m. 119/2)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık İ. Kuzu hakkında TCY. nın 193/2, 62 ve 647 sayılı Yasanın 4, 2918 sayılı Yasanın 119/2. maddeleri uyarınca 600.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, 2 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin K. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/79 Esas, 193/10 Karar sayılı ve 17.12.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık İsmail Kuzu müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 2.10.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 1.11.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvuru nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; oluşa ve tanık H. Dikbaş'ın anlatımından, sanığın katılanın avlu duvarı üzerine çıkıp, eve bakmaktan ibaret eyleminin TCY. nın 547. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı düşünülmeden, anılan Yasanın 193/2. maddesiyle hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık İ. Kuzu müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA; yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.12.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy