(765 S. K. m. 276) (7201 S. K. m. 8)
Dava: Yedieminlik yükümlülüğünden kaçınma suçundan sanık M. Kaya'nın yapılan yargılaması sonunda beraatına ilişkin Karayazı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1992/39 Esas, 1992/111 Karar sayılı ve 26.11.1992 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 15.11.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 18.11.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanını oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Sanık haczedilen malı satış yerine getirmesi için çıkarılan tebligattan haberi olmadığını, o tarihte İstanbul'da olduğunu savunmuş olmasına karşın, tebligatın bizzat kendisine tebliğ edildiği şekilde düzenlendiği görülmüştür. Tebligattaki imzanın sanığa ait olup olmadığı araştırılıp, savunma tartışılmak ve sonucuna göre hüküm kurulmak gerekirken, bir isteği olmadığı halde sanığa taşıma gideri ödenmediğinden söz edilerek, eksik soruşturma ve yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi.
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.02.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy