(765 S. K. m. 193, 61, 547)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama suçlarından sanık O. İlkay hakkında TCY. nın 193/2, 456/4, 457/1, 81, 36, 72, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 1.136.666 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, suç aletinin zoralımına ilişkin T. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 992/73 Esas, 1993/10 Karar sayılı ve 11.3.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılanlar H. Şama ile İ. Y. Şama tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 25.11.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 2.12.1993 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: A) Yaralama suçundan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, C. Yargılama Yasasının 317. maddesi uyarınca katılanlar Y. Şama ve H. Şama vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz isteğinin reddine,
B) Konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili hükme yönelik temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Giriş kısmı genel yolla bağlantılı olan avlu kapısı önünün ne suretle konutun eklentisi sayıldığının kararda tartışılıp açıklanması, eklenti sayılmadığı takdirde sanığın kapıdan girmek için zorlamada bulunup bulunmadığının soruşturulması, zorlamada bulunduğu saptandığında eyleminin TCY. nın 193/2, 61; saptanmadığı takdirde anılan Yasanın 547. maddesine uyabileceğinin düşünülmesi gerekirken, salt bilirkişi düşüncesine dayanarak eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
2- Sanığın kefili olduğu borcun katılan tarafça ödenmemesi nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığı yolundaki savunmasının yasal indirici nedenin uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılmaması,
3- Kabule göre ise;
Tekerrür hükmünün uygulanmasına neden olan önceki cezanın 35 bin lira ağır para cezası olması karşısında TCY. nın 81. maddesi uygulanarak ceza artırılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeden cezanın eski mahkumiyetten fazla artırılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılanlar H. Şama ve Y. Şama vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.02.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy