(765 S. K. m. 466, 550, 29)
Dava: Silah çekme suçlarından sanık Gıyasettin hakkında, TCY.nın 466/2, 553; 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca toplam 513.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin, (Niksar Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1989/134 esas, 1993/74 karar sayılı ve 16.3.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi O yer ve Üst C. Savcıları tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 18.2.1993 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 25.2.1993 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: A - O yer C. Savcısının temyiz dilekçesini süresinde Hakime havale ettirmediği anlaşıldığından, C. Yargılama Yassının 317. maddesi uyarınca isteğe aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE.
B - Üst C. Savcısının temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanını oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Oluşa göre, kavganın devamı sırasında, silah çekme ve boşaltmaktan ibaret sanığın eyleminin geçit suçu niteliğinde tek suçu oluşturduğu gözetilmeden, TCY.nın 466/2. maddesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,
2 - Kabule göre;
a - Sanığa verilen özgürlüğü bağlayıcı cezaların yanında, temel ağır para cezalarına da hükmolunması,
b - 3679 sayılı Yasanın 2. maddesince öngörülen, nesnel ve öznel ölçüler gözetilmeden takdiren sözcüğü ile yetinilip, yetersiz gerekçe ile temel hapis cezalarının fazla verilmesi,
Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.5.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy