765 S. K. m.281, 456) (CMUK m. 258)
Dava: Yaralama ve silah çekme suçlarından sanıklar Ali ile İbrahim hakkında, TCY.nın 456/1-4, 281 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca sanık Ali'nin 7 ay hapis, sanık İbrahim'in 2 ay hapis cezasıyla hükümlülüklerine, sanık Ali'nin diğer yaralama ve silah çekme suçlarından beraatine ilişkin (Sakarya Asliye Birinci Ceza Mahkemesi)nden verilen 1990/695 esas, 1993/141 karar sayılı ve 3.3.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi, katılan Hüsmen vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 14.4.1994 tarihli onama ve bozma isteyen tebliğnamesiyle 26.4.1994 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutunaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A - 1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık İbrahim'e yükletilen katılan Hüsmen'i yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b - Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c - Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
2 - Sanık Ali hakkında kavgada silah çekme suçuna ilişkin beraat kararının da doğru olduğu,
Anlaşıldığından, katılan Hüsmen vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B - Katılan Hüsmen vekilinin sanık Ali'nin yaralama suçuna ilişkin hükme yönelik temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1 - TCY.nın 281. maddesindeki memurluğa ait aracı kullanma deyiminin, aracın özgülenme amacı doğrultusunda silahı ateşleyerek ya da yönelterek işleme anlamına geleceği ve sanığın tabancanın kabzası ile vurmasının silah kullanma sayılamayacağı gözetilmeden cezanın bu madde ile arttırılması,
2 - Kabule göre;
TCY.nın 281. maddesinin uygulanması nedeniyle ağırlaşan suç niteliğine göre ek savunma hakkı verilmemesi,
Yasaya aykırı ve katılan Hüsmen vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.9.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD OCAK 1995)
Full & Egal Universal Law Academy