(765 S. K. m.193) (1412 S. K. m. 66)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık R. Ekici hakkında TCY. nın 193/2 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 900.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin Kırşehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1993/443 Esas, 1993/571 Karar sayılı ve 16.12.1993 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık R. Ekici tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Başsavcılığının 11.5.1994 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 13.5.1994 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak: C. Yargılama Yasasının 66. maddesine göre, hukuksal bilgiyle çözülmesi gerekli/olanaklı konularda bilirkişiye başvurulamaz. Tersi durumda yargılama yetkisi başkasına aktarılmış olur.
Bir yerin konut ya da eklenti sayılıp sayılmayacağı konusu, salt olaysal/olgusal değil, olaya/olguya bağlı hukuksal bir sorundur. Bu yüzden, duruşma yargıcı, keşif yoluyla gözlemlerini saptamak ve bir bilirkişiye çizdirdiği taslakla/krokiyle, o yerin konut/ eklenti sayılıp sayılmayacağını, bölgedeki gelenek ve yerleşik inançları da gözeterek, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açıklamak zorundadır.
Yukarıda açıklanan ilkelere uyulmadan, hukuk bilgisi kuşkulu bir bilirkişinin salt gözlem ve düşüncelerine göre hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık R. Ekici'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.10.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy