(765 S. K. m. 276) (6831 S. K. m. 84)
Dava: Yedieminlik yükümlülüğünden kaçınma suçundan sanık H. Kara'nın yapılan yargılaması sonunda beraatına ilişkin U. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1994/356 Esas, 1994/313 Karar sayılı ve 1.4.1994 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Orman İdaresi vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 12.10.1994 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 18.10.1994 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak oluşa göre, suçta kullanılması nedeniyle kollukça el konmuş ve C. Savcılığına verilen emir uyarınca Orman Yasasının 84. maddesinde yazılı kişilerden olması bile CYY. nın genel kuralları uyarınca yediemin olarak tesliminde yasal hiçbir sakınca bulunmayan ve yedieminliği kabul eden sanığa teslim edilen hiçbir sakınca bulunmayan ve yedieminliği kabul eden sanığa teslim edilen aracı sanığın mal sahibi K. Türkmenoğlu'na teslim ettiğinin anlaşılması karşısında yükletilen suçun oluştuğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan Orman İdaresi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy