(765 S. K. m. 503)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık Hasan Ş. hakkında TCY. nın 363/1, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 40.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne, cezalarının ertelenmesine ilişkin İzmir Asliye 9. Ceza Mahkemesinden verilen 1992/309 Esas, 1994/698 Karar sayılı ve 14.7.1994 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Hasan Ş. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığının 28.2.1995 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 8.3.1995 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın başkaca petrol ürünleri karıştırarak oktanı düşük benzini süper benzin olarak satma eyleminin TCY. nın 503. maddesindeki dolandırıcılık suçunun oluşacağı düşünülmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Kabule göre suç tarihi itibariyle temel para cezasının eksik verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Hasan Ş. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY. nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 15.03.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy