(765 S. K. m. 276, 59, 72) (647 S. K. m. 4, 5, 6)
Dava: Yedieminlik yükümlülüğünden kaçınma suçundan sanık Ö. Yağcı hakkında TCY. nın 276/2, 59/2, 72, 647 sayılı Yasanın 4-6. maddeleri uyarınca 341.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine ilişkin U. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1994/29 Esas, 1994/33 Karar sayılı ve 21/10/1994 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı ile sanık Ö.Yağcı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 5/5/1995 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 18/5/1995 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede TCY. nın 59. maddesinin uygulanmasında eksik para cezası öngörülmüş ise de, karış temyiz bulunmadığından bu konuda bozma yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanık hakkında TCY. nın 59. maddesi uygulanırken, geçmişte hükümlülüğü olmaması, mahkemedeki tutum ve davranışları olumlu bulunacak cezasından indirim yapılmış olmasına göre, aynı Yasanın 276/2. maddesiyle hüküm kurulurken aynı hususların olumsuz olarak nitelendirilmesi sonucu alt sınırın üstünde ceza belirlenmesi suretiyle birbirini çürüten nedenler ileri sürerek gerekçesizliğe yol açılması.
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısı ve sanık Ö. Yağcı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA; yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 12.06.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy