(1412 S. K. m. 32, 260) (765 S. K. m. 456, 457)
Dava: Yaralama suçundan sanık E.K. hakkında TCY'nın 456/2, 457/1, 51/1, 59, 81/1. maddeleri uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin Gülağaç Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 1995/1 Esas, 1995/9 Karar sayılı ve 27.4.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık E.K. ve müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 29.2.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 4.3.1996 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;
1- Anayasanın 141, C.Y. Yasası'nın 32, 260 ve 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, sanıkları, mağdurları, C.Savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması ve Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın,savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan, yalnızca (dosyanın) incelenmesinden aşağıdaki şeklide hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır) denilerek gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurulması,
2- Mağdura ait raporlar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, saptanılan bulguların, kaç gün iş ve gücünden alıkoyduğu, organ güçsüzlüğü (zaafı) niteliğinde olup olmadığı konularındaki görüş alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile karar verilmesi,
3- Sanığın cezasının, T.C. Yasasının 59. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 6 ay olarak eksik belirlenmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık E.K. ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY'nin 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.3.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy