(2709 S. K. m. 141) (1412 S. K. m. 32, 260, 308/7)
Dava: Görevliye sövme suçundan sanık Mustafa hakkında, TCY.'nın 266/1, 258/1, 59/2, 72; 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 372.500 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin, Şanlıurfa Asliye Bİrinci Ceza Mahkemesi'nden verilen 1995/397 esas, 1995/546 karar sayılı ve 14.07.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık mustafa tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 24.04.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 06.05.1996 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedernleri bulunmadığından, işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Anayasanın 141., C.Y. Yasasının 32, 260 ve 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları, C. Savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay Denetimine olanak verecek biçimde olması ve Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlıkık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve varsa tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan "sadece sanığın tesziyesine karar verilmesi gerekmiştir" denilerek gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Mustafa'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, başka yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken, C.Y. Yasasının 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.05.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy