(765 S. K. m. 240, 305, 456)
Dava: Görevde yetkiyi kötüye kullanma ve yaralama suçlarından sanıklar Doğan ile Ali hakkında, TCY. nın 240, 456/4. maddeleri uyarınca sanık Doğan'ın 1 yıl hapis, sanık Ali'nin 2 ay hapis cezasıyla hükümlülüklerine ilişkin, Ankara Asliye Onuncu Ceza Mahkemesinden verilen 1993/653 esas, 1995/521 karar sayılı ve 1.5.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar Doğan ile Ali müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 29.2.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 8.7.1996 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık Ali'ye yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık Ali müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA.
2) Sanık Doğan ile ilgili hükme yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Ceza İnfaz Koruma Baş memuru olan sanığın, hastaneye getirdiği hükümlüyü lokantaya götürmek ve başka yere gitmesine izin vermekten ibaret olan eylemin, özel hüküm niteliğindeki TC. Yasasının 305/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 240/1. madde ve fıkrasıyla hüküm kurulması,
b- Kabule göre; T.C. Yasasının 240/son madde fıkrasında öngörülen memurluktan yoksun bırakılma cezasıyla maddede yazılı ağır para cezasına hükmolunmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Doğan'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.09.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy