(765 S. K. m. 258/2 , 266/1, 466/1)
Dava: Görevliye sövme ve silah çekme suçlarından sanık Ali hakkında TCY. nin 266/1.466/1, 72, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 730.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin Ankara Asliye 9.Ceza Mahkemesinden verilen 1995/173 Esas, 1995/1102 Karara sayılı ve 29.11.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Ali müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığının 4.11.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 11.11.1996 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a) Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye sövme ve silah çekme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b) Hukuksal tanı: Eylemler yanlış olarak nitelendirilmiş, TCY. nın 258/2, 81. maddeleri yerine 266/1. ve 466/1 maddeleri uygulanmış ise de karşı temyiz olmadığından, bu konuda bozma yapılmasına gerek bulunmadığı,
c) Yaptırım: Eleştiriler dışında cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Sonuç: Anlaşıldığından, sanık Ali müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy