765 S. K. m.59, 456/1-4, 463, 71) (647 s.k m.4)
Dava: Yaralama suçundan sanıklar Rafet, Ramazan, Vehbi hakkında, TCY.nın 456/1-4, 271/1, 55/3, 59; 647 sayılı Yasanın 4, 6. maddeleri uyarınca sanık Rafet in 11 ay, 7 gün, sanık Ramazan ın 12 ay, 27 gün, sanık Vehbi nin 4 ay, 13 gün hapis cezalarıyla hükümlülüklerine ve cezalarının ertelenmesine ilişkin, (Ayancık Asliye Ceza Mahkemesi) nden verilen 1993/105 esas, 1995/106 karar sayılı ve 22.11.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı ile sanıklar Ramazan ve Rafet tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı nın 20.11.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 25.11.1996 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- CYY.nın değişik 135. maddesinde öngörülen yöntem çerçevesinde sorgusu yapılmayan ve bu yüzden de 254/son madde ve fıkrası uyarınca hukuka aykırı bulunan sanıkların ikrarlarına dayanılarak hüküm kurulması,
2- Sanık Ramazan ın, katılan Osman ı yaralamasından açılmış bir dava olmadığı gözetilmeden, hükümlülük kararı verilmesi,
3- Katılan Ömer ve görgü tanıkları Sadık, Mehmet, Cemil, Halit ve Ertan dan sorularak; Ramazan, Vehbi ve Rafet ten hangisinin eylemiyle parmaktaki kırığın oluştuğunun araştırılması ve sonucuna göre;
a) Kırma eylemini işleyen sanık belirlenirse o sanık hakkında TCY.nın 456/1. ve diğer sanıklar hakkında aynı Yasanın 456/4 ya da 464/2.,
b) Kırma eylemini işleyen sanık saptanamadığı takdirde hepsi için TCY.nın 463.
Maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanıkların savunmalarında geçen Ayancık Asliye Ceza Mahkemesi nin 1993/99 esas sayılı dosyası incelenerek katılan Ömer i yaralama eyleminde, yasal indirime yer olup olmadığının tartışılmaması,
5- Sanık Vehbi nin yaşı nedeniyle verilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 647 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca, para cezasına ya da önlemlerden birine dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
6- Sanıklar müdafiinin verilecek cezanın para cezasına çevrilmesine ilişkin isteği hakkında bir karar verilmemesi ve sanıklara verilen özgürlüğü bağlayıcı cezadan TCY.nın 59. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra toplanması gerekirken, önce toplanıp, sonra indirim yapılması sonucu sanıklar Rafet ve Ramazan a fazla ceza verilmesi,
Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısıyla, sanıklar Ramazan ve Rafet in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas / hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD EYLÜL 1997)
Full & Egal Universal Law Academy