(647 S. K. m. 4)
Dava: Çalışma özgürlüğünü sınırlama, mala zarar verme, görevliye sövme ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık R. B. hakkında TCY'nin 516/ilk, 201/1-son, 482/3, 266/l, 572/1, 71. maddeleri uyarınca sanığın 28 ay hapis, 2 ay hafif hapis ve 1.000.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin BOZDOĞAN Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 1995/178 Esas, 1995/203 Karar sayılı ve 18.12.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık R. B. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 10.12.1996 tarihli onama, bozma isteyen tebliğnamesiyle 16.12.1996 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen saldırgan sarhoşluk, görevliye sövme, yakınan K. E.'nin çalışma özgürlüğünü engelleme ve yakınan K. D.'nin karşı mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlenildiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b- Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık R. B. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, Temyiz Davasının Esastan Reddiyle Hükümlerin Onanmasına,
2) Yakınan A. R. M.'nin çalışma özgürlüğünü engelleme ve yakınanlar İ. A. ile N. K.'ya sövme eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyize gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Sarhoş olan ve yakınanla hiçbir çekişmesi bulunmayan sanığın, olay gecesi yakınan A. R. M. nin bakkal dükkanına giderek, dükkanın kapatılması için hiçbir davranışta bulunmadan dışarı çıkacaksın diye söyleyip onu dışarı çıkartmak ve dükkanın camlarını kırmaktan ibaret eyleminde, ticaret özgürlüğünü engelleme suçu öğelerinin bulunmadığı ve yalnız mala zarar verme suçunun oluştuğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,
b) Sanığın, 21.11.1988 tarihinde verilip 2.1.1989 tarihte yerine getirilen geçmiş hükümlülük kaydındaki cezanın 3682 sayılı Adli Sicil Yasası'nın 8. maddesi uyarınca 5 yıl geçmekle silineceği ve bu nedenle sövme suçlarından verilen birer aylık özgürlüğü bağlayıcı cezaların 647 sayılı Yasanın 4/2. madde ve fıkrası uyarınca, anılan maddenin 1. fıkrasında yazılı para cezası veya önlemlerden birine çevirme zorunluluğu bulunduğu gözetilmeden, sabıkalı olduğundan kişiliğinden ve suçun işleniş biçiminden söz edilerek 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi.
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık R. B. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.01.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy