(765 S. K. m. 266, 272, 571, 572)
Dava: Bireylere kötü davranma, sövme ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanıklar Gürcan, Ertan ve Fevzi hakkında, TCY. nın 266/1, 272; 647 sayılı Yasanın 4, 6. maddeleri uyarınca sanık Gürcan'ın sövme suçundan 2 ay hapis, 300.000 lira ağır ve 180.000 lira hafif para cezalarıyla hükümlülüğüne, sövme suçundan verilen cezasının ortadan kaldırılmasına, cezalarının ertelenmesine, diğer sanıkların bireylere kötü davranma suçundan beraatlerine ilişkin Adana Asliye Beşinci Ceza Mahkemesi'nden verilen 1995/593 esas, 1995/1354 karar sayılı ve 19.12.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan sanık Gürkan vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 11.12.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 23.12.1996 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık Gürcan'a yükletilen görevliye sövme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
d- Eleştiri: Suç çokluğu kabul edilmesine karşın tek ceza verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,
2- Sanıklar Ertan ile Fevzi hakkında kişilere kötü davranma suçlarından haklarında verilen beraat kararlarının da yerinde olduğu,
Anlaşıldığından, katılan sanık Gürcan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin onanmasına.
3) Saldırgan sarhoşluk suçu ile ilgili hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanığın suçu işlediğinde TCY. nın 571. maddesi çerçevesinde sarhoş bulunup bulunmadığı tartışılmadan hükümlülük kararı verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan sanık Gürkan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.01.1997 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Kabule göre, T.C. Yasasının 572. maddesiyle ilgili hükümde 51. madde uygulanmalıdır. Yerleşik görüş yerinde değildir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy