(765 S. K. m. 246, 286, 59) (647 S. K. m. 4, 6)
dava: Yalan tanıklık suçundan sanık R.B. hakkında TCY'nın 286/1, 59/2, 647 sayılı yasanın 4, 6. maddeleri uyarınca 375.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine ilişkin Düzce Asliye 2. Ceza Mahkemesi'nden verilen 1995/272 Esas, 1995/493 karar sayılı ve 27.12.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi, sanık R.B. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 12.12.1996 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 23.12.1996 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1993/53, Nusaybin icra Müdürlüğü'nün 1990/42 ve Düzce 2. İcra Müdürlüğü'nün 1990/36 sayılı dosyalarının getirtilip incelenmesi ve kefil olan sanığın alacaklıya ödeme yapıp, onun yerine geçerek satıştan vazgeçip borçlunun mallan üzerindeki haczi kaldırıp kaldırmadığı konularında tutanak ya da belge bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunmadığı takdirde öbür tanık anlatımlarının sanığın yalan tanıklığı için kesin kanıt olamayacağı gözetilmeden, hükümlülüğüne karar verilmesi,
2- Kabule göre; C.Y. Yasası'nın 246/1. maddesine göre, tanıkların önceki anlatımları okunarak tanıklıklarına yardımcı olunmasının, ancak olayı anımsayamamaları durumunda olanaklı bulunduğu gözetilmeden, tanıkların "C. Savcılığı'ndaki anlatımlarımızı tekrarlarız" sözleri üzerine yeniden dinlenmeden, önceki anlatımlarının okunulması ile yetinilerek yargılamada sözlülük kuralına uyulmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık R.B. müdafıinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.1.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy