(765 S. K. m. 59, 456/1, 457/1, 458)
Dava: Yaralama suçundan sanık B. Yaman hakkında TCY. nın 456/3, 457/1, 458,59. maddeleri uyarınca sanığın 2 yıl 9 ay 10 gün ağır hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin İ. Ağır 4. Ceza Mahkemesinden verilen 1994/178 Esas, 1996/242 Karar sayılı ve 12.11.1996 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Bülent Yaman müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 21.11.1997 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 1.12.1997 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Yüksek Sağlık Şurasının 22/4/1996 tarihli raporunda; bacaktaki derin yaranın (rektuma) nafiz olduğunun ilk muayenede saptanamadığının ve buna bağlı olarak gelişen enfeksiyon sonucu bacağın kesildiğinin hemen el atılması durumunda enfeksiyonun denetim altına alınarak bacağın iyileştirilebileceğinin ve hastanın üç gün içinde taburcu edilmesiyle şansının ortadan kaldırıldığının ve tedavi eden hekimin kusurlu olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın yanlış tedaviden kaynaklanan organ kaybından sorumlu tutulamayacağı ve katılanı bıçakla vurup onbeş gün iş ve güce engel olacak biçimde (bacak kaslarını keserek) yaralamaktan ibaret olan eyleminin TCY. nın 456/1, 457/1. maddelerine uyacağı gözetilmeden, aynı Yasanın 456/3, 457/1, 458. maddeleri ile hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısı ve sanık Bülent Yaman müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp 18.12.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy