(765 S. K. m. 31, 51, 456, 457)
Dava: Yaralama suçundan sanık H. hakkında TCY.nın 456/3, 457/1,51/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 10 gün ağır hapis cezasıyla hükümlülüğüne T.C.Y.'nın 31. maddesi uyarınca sanık hakkında uygulanmasına ilişkin Hatay Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1995/192 Esas, 1995/246 Karar sayılı ve 22.12.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık H. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 4.2.1997 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 17.2.1997 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen organ kaybı niteliğinde yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b-Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c-Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık H. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün onanmasına, 12.03.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy