(765 S. K. m. 59, 456, 457) (2253 S. K. m. 12, 38)
Dava: Yaralama suçundan sanık S. ... hakkında TCY.nın 456/2, 457/1, 59/2, 2253 sayılı Yasanın 12/2, 38. maddeleri uyarınca sanığın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla hükümlülüğüne, 1 yıl denemeye tabi tutulmak suretiyle şartla ertelenmesine ilişkin Diyarbakır Asliye 4. Ceza Mahkemesinden verilen 1993/279 Esas, 1995/814 Karar sayılı ve 29.11.1995 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık S. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 21.2.1997 tarihli isteyen tebliğnamesiyle 3.3.1997 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; mağdura ait raporlar ve gözlem belgeleri Adli Tıp Kurumuna gönderilerek belirtilen bulguların adı geçeni kaç gün alışılmış uğraşından alıkoyacağı, organ kaybı ya da organ zaafı mı niteliğinde olup olmadığı konularında görüş alınarak sonucuna göre, sanığın hukuksal durumunun saptanması ve görev yönünün düşünülmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yetersiz ve çelişkili raporlara dayanarak hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık S. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına, yargılamanın öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY.nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 18.03.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy