(765 S. K. m. 480) (1412 S. K. m. 359)
Dava: Hakaret suçundan sanıklar Azize ..., Asiye ..., Bekir ...'nun yapılan yargılamaları sonunda beraatlarına ilişkin Kütahya Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1995/756 Esas, 1996/100 Karar sayılı ve 11.3.1996 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi kişisel davacı Fadime ... vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 11.3.1997 tarihli isteyen tebliğ namesiyle 17.3.1997 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; kişisel davacı dilekçesinde sanık Azize ...'ın C. Savcılığına başvurup kocası Ahmet ...'la kendisinin zina yaptığını bildirerek zina suçunu yüklediğini ileri sürmesine göre eylemin iftira suçunu, sanıklar Bekir ve Asiye'nin de sanık Azize aleyhine açılan boşanma davasında yalan yere tanıklık yaptıklarının ileri sürülmesi karşısında bu eylemlerin de yalan tanıklık suçunu oluşturabileceği ve bu suçların kişisel dava yoluyla izlenme olanağı bulunmadığı gözetilerek CYY.nın 359. maddesi uyarınca usule ilişkin işlemlerin durdurulup dosyanın C. Savcılığına gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve kişisel davacı Fadime ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğ namedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.04.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy