(765 S. K. m. 31, 33, 51, 59, 456, 457)
Dava: Yaralama sucundan sanık M. hakkında TCY.nın 456/3-4, 457/1, 51/1, 59. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay ağır hapis, toplam 700.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne, T.C.Y.nın 31. ve 33. maddelerinin sanık hakkında uygulanmasına, tutukluluk halinin devamına ilişkin Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1996/391 Esas, 1997/8 Karar sayılı ve 31.1.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi o yer C. Savcısı, katılanlar V., G. ve F. vekili ile sanık M. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 25.3.1997 tarihli kısmen ret ve onama isteyen tebliğnamesiyle 7.4.1997 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
1- T.C.Y.nın 456/4. maddesine ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşıldığından C.Y.Y.'nın 317.maddesi uyarınca o yer C. Savcısı, katılanlar F., G. ve sanık M.'in tebliğnameye uygun olarak temyiz isteklerinin reddine,
2- Organ kaybı niteliğinde yaralama suçuna ilişkin olarak kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b-Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c-Yaptırım: Yasal ve takdiri indirici ve artırıcı nedenlerin varlığının benimsendiği cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, o yer C. Savcısı, katılan V. vekili ve sanık M. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün onanmasına, 15.05.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy