(765 S. K. m. 456, 457, 464, 466) (1412 S. K. m. 257)
Dava: Kavgada silah boşaltma ve kavgaya katılma suçlarından sanıklar Emine, Niyazi, Ayşe, Fatma ile İbrahim hakkında, TCY.nın 466/ilk, 464/2-son, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4-6. maddeleri uyarınca sanık Emine nin 290.000 lira, diğer sanıkların 125.000 er lira ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine, tüm sanıkların cezalarının ertelenmesine ilişkin, (Ulus Asliye Ceza Mahkemesi) nden verilen 1995/80 esas, 1996/10 karar sayılı ve 5.3.1996 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar Emine, Niyazi, Ayşe, Fatma ile İbrahim tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığı nın 21.3.1997 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 7.4.1997 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanıkların on günden az işgücünden kalacak biçimde birbirlerini yaralamalarının kavgada yaralıya el dokundurma suçuna değil, T.Ceza Yasasının 456/4. madde ve fıkrasındaki yaralama suçunu oluşturacağı gözetilerek; öncelikle dava açan iddianamede hükme konu olacak eylemlerin saptanması bakımından hangi sanığın kime ne biçimde vurduğunun açıklattırılması ve sonra bu eylemler konusunda karar verilmesi gerekirken yetersiz iddianameye dayanılarak eksik soruşturma sonucu tüm sanıkların T.Ceza Yasasının 464. maddesiyle cezalandırılması yoluna gidilmesi,
2- Sanık Emine nin bıçakla Fatma yı sol elinden yaraladığına ilişkin mağdur, Rıfat ve İbrahim in ayrıntılı anlatımları ve bu anlatımları doğrulayan raporlar karşısında eylemin bütün olarak T.Ceza Yasasının 456/4, 457/1. madde ve fıkralarına uyup uymadığı tartışılmadan, sanık hakkında kavgada yaralıya el dokundurma ve silah gösterme suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar Emine, Niyazi, Ayşe, Fatma, İbrahim in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY.nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 29.4.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy