(647 S. K. m. 4) (765 s. S. K. m. 188, 191) (1412 S.K. m. 1, 54)
Dava: Zorlama suçundan sanık İ.Ü. hakkında TCY'nin 188/1, 72, 647 sayılı yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 1.200.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin Gölmarmara Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 1996/38 Esas, 1996/54 Karar sayılı ve 10.9.1996 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi, sanık İ. Ü. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 16.4.1997 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 5.5.1997 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulnmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Ceza yargılamasında "doğrudanlık ve yüzyüzelik" ilkesine uyulmadan, görevsiz mahkemede dinlenen tanık anlatımlarıyla yetinilerek, sadece katılan ve sanık dinlenmek suretiyle eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması,
2- Katılanın yokluğunda yapılan tehdidin TC Yasası'nın 191/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve sanık i.Ü.'nün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın Esas/Hüküm Mahkemesi'ne gönderilmesine, 12.6.1997 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy