(765 S. K. m. 79, 456, 457, 478) (647 S. K. m. 6)
Dava: Yaralama ve aile bireylerine kötü davranma suçlarından sanık E. hakkında T.C. Yasasının 456/1, 457/1, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine ilişkin (Ula Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1997/83 Esas, 1997/168 Karar sayılı ve 2.12.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi o yer C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 9.11.1998 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 16.11.1998 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-a) Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen 5.2.1997 tarihli yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b) Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c) Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, C. Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Kötü davranma suçuyla ilgili hükme yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanığın iddianamede açıklandığı üzere, evden kovma hapsetme, aç bırakma suretiyle süreklilik gösterir biçimde karısına kötü davranışlarda bulunup bulunmadığı konusunda; yakınanın ana ve babası da dinlenmek suretiyle tüm kanıtların toplanması, yöntemince tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ayrı ayrı dönemlerde işlenen eylemlerin "tek bir fiille birden fazla Yasa hükmünün ihlal edildiği" biçiminde suçların yarışması (içtima) kurallarına uygun düşmeyen gerekçeyle "T.C. Yasasının 79. maddesine göre en ağır cezayı içeren aynı Yasanın 456/1, 457/1. madde ve fıkrasına göre hüküm kurulduğundan aynı Yasanın 478. maddesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına" karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 7.12.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy