(765 S. K. m. 191, 460, 466) (1412 S. K. m. 257)
Dava: Tehdit ve yaralama suçlarından sanık İ'in yapılan yargılaması sonunda yaralama suçundan T.C. Yasasının 460. maddesi uyarınca açılan davanın düşmesine, tehdit suçundan beraatine ilişkin (Karaçoban Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1998/1 Esas, 1998/15 Karar sayııl ve 6.7.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 20.11.1998 tarihli onama, bozma isteyen tebliğnamesiyle 25.11.1998 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1 - Eyleme ve yükletilen suça yönelik Üst C. Savcısının temyiz iddialaraı yerinde görülmediğinden, tebliğnamey uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE yaralama suçundan HÜKMÜN ONANMASINA,
2 - Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiş; ancak;
a) Yöntemince irdelenip tartışılarak, iddia ve dolaylı tanık anlatımalrının savunmaya neden üstün tutulduğu gösterilmeden, sanığın kavga sırasında söz söylemeksizin silah çekme eylemini gerçekleştirdiğinin kabulü;
b) Kabule göre de, eylemin T.C. Yasasının 191/son, ya da 466/1. madde ve fıkralarındaki suçu oluşturabileceği gözetilmeden, C.Y. Yasasının 257. maddesine göre iddianamedeki eylemim nitelendirmekte serbest olan mahkemenin eylemin niteliğiyle kendisini sınırlayıp T.C. Yasasının 191/2. madde ve fıkrasındaki suçtan beraat kararı vermesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/ hüküm mahkemesine gönderilmesine, 7.12.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy