(765 S. K. m. 72, 456, 457, 482) (647 S. K. m. 4)
Dava: Yaralama ve sövme suçlarından sanık Y hakkında TCY.nın 456/14, 457/1, 482/2, 72; 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 10 ay 20 gün hapis ve 820.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin (Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1994/738 Esas, 1997/235 Karar sayılı ve 12.3.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Yaşar müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan: Yargıtay C. Başsavcılığının 18.3.1998 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 23.3.1998 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
KARAR. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeleri ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Sanığın annesi yakınan F'yı yaraladığına ilişkin iddiayı doğruyan kanıtlar açıklanıp gösterilmeden, bu suçtan hükümlülüğüne karar verilmesi,
2-) a) Yakınan Y'nin iyileşme ve alışılmış uğraştan kalma süresi Adli Tıp Kurumundan sorulmadan,
b) Yakınanlar F ve Y ile tanık A'nin aşamalardaki birleştirilen 1995/817 esas sayılı dosyası ile bu dosyadaki yakınma dilekçeleri hazırlık ve yargılama anlatmalarının kendi içinde ve birbirleri arasında bulunan çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun belirtilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sövme suçlarının oluşup oluşmadığının ve sövmelerin karşılıklı olup olmadığının saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
3-) Kabule göre;
a) Sanığın annesini yaralamaktan verilen temel cezanın TCY.nın 457. maddesi 2. fıkrası hükmü yerine aynı maddenin 1. fıkrasıyla arttırılması,
b) 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uygulanırken, aynı gerekçeyle yaralama ve sövme suçları arasında farklı uygulama yapılıp çelişki yaratılarak gerekçesizliğe yol açılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Yaşar müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnadeki düşünce yerinde görüldüğünde (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanı esas/hüküm mahkmesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.4.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy