(765 S. K. m. 456, 463, 464)
Dava: Yaralama suçundan sanık G. hakkında TCY.nın 456/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin (Eskişehir Asliye İkinci Ceza Mahkemesi)nden verilen 1996/682 Esas, 1997/480 Karar sayılı ve 9.9.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık G. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 25.6.1998 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 6.7.1998 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; yakınan, tanık Ş. ve beraat eden sanık M.'in tekrar dinlenmesi, anlatımlar arasındaki çelişkinin yüzleştirilerek giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu tartışılıp sonucuna göre:
1- Sanığın tek başına burun kırığını meydana getirdiğinin kabulü halinde T.C. yasası 456/1,
2- Beraat eden sanık M. ile birlikte yakınanın burnuna vurduğunun kabulü halinde aynı Yasanın 456/1, 463;
3- Sanığın yakınanın burnuna vurmadığı, ancak olaya katıldığının kabulü halindeyse kanıtların kabul ediliş biçimi ve suçun niteliğine göre sanık hakkında T.C. Yasasının 456/4. ya da 464; madde ve fıkralarının uygulanacağı düşünülmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve sanık G.'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.9.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy