(765 S. K. m. 191, 273)
Dava: Görevliye etkin direnme ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanıklar M. A. Gülgeç ile H. T. Gülgeç'in yapılan yargılamaları sonunda sanık M. A. Gülgeç'in görevliye etkin direnme, diğer sanığın tüm suçlardan hükümlülüklerine ilişkin İ. Asliye 6. Ceza Mahkemesinden verilen 1996/7 Esas, 1997/693 Karar sayılı ve 16.6.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar M. A. Gülgeç müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 3.7.1998 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 8.7.1998 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Tutanak, yakınan ve tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğunun tartışılması, tanık E. Kurt da dinlenerek kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre; iddia edilen sözlerin her iki sanık tarafından mı, yoksa biri tarafından mı, söylendiği saptanıp, hukuki durumlarının bu çerçevede belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi,
2- Kabule göre, sanıkların düzenlenen trafik para cezasını ödemeyeceklerini söyleyerek yakınanı tehdit etmekten ibaret eylemlerinin TCY. nın 91/son, 273. maddelerine uyduğunun gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar M. A. Gülgeç ve H. Gülgeç müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.09.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy