(765 S. K. m. 59, 72, 266)
Dava: Görevliye sövme ve dine sövme suçlarından sanık Cahit hakkında TCY.nın 266/1, 59/2, 72, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 600.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, diğer suçtan beraatine ilişkin (İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1996/45 Esas, 1997/97 Karar sayılı ve 3.7.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan, Yargıtay C. Başsavcılığının 12.8.1998 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 7.9.1998 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın polis memuruna sövdükten sonra Tanrı'ya da sövmesini sürdürmesi karşısında her iki eylemin ve dolayısıyla görevliye ve Tanrı'ya sövme suçlarının oluştuğu gözetilmeden;
a) Tanrı'ya sövme suçuyla ilgili olarak, suçların yarışması (içtima) ilkesiyle ters düşer biçimde genel kasıtla işlenen görevliye sövme suçunda özel kasıt aranarak ve her iki suç bütünleştirilerek tek eylem ve tek suçtan;
b) Aynı eylem/suç, bir başka suçun öğesi sayıldığı halde, ayrıca beraat kararı verilerek, çelişik ve "çatıştan yargılar birbirlerini yok ederler" yolundaki mantık kuralı gereğince gerekçesiz;
Hükümler kurulması,
Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 5.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy