(647 S. K. m. 4, 6) (765 S. K. m. 55, 456, 457, 458)
Dava: Yaralama suçundan sanık M. hakkında TCY.nın 456/2, 457/1, 458, 55/3, 647 sayılı Yasanın 4, 6. maddeleri uyarınca 1.600.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine ilişkin Demirci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1997/50 Esas, 1998/28 Karar sayılı ve 3.3.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 3.2.1999 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 8.2.1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yakınanın iyileşme ve işten kalma süreleri ile yaranın organ kaybına yol açıp açmadığı Adli Tıp Kurumundan sorularak organ kaybı niteliğinde olduğunun saptanması durumunda kanıtları değerlendirmenin ve suçun niteliğini belirlemenin ağır ceza mahkemesinin görevine gireceği gözetilmeden, duruşmaya devamla hüküm kurulması,
2- Oluşa göre yaralama bilinciyle hareket eden sanığın eyleminin tüm sonuçlarından sorumlu tutulması gerektiği düşünülmeden, T.C.Y.'nın 458. maddesiyle cezadan indirim yapılması,
3- Sanığın tekmeyle eline vurması sonucu yakınanın kendi elindeki tornavidayla yaralanmış bulunması karşısında, eylemi işlediği sırada silah kullanmayan sanık hakkında cezanın T.C.Y.nın 457/1. maddesiyle artırılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.03.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy