(765 S. K. m. 59, 72, 266, 482, 572) (647 S. K. m. 4)
Dava: Görevliye sövme ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık Mustafa Nazmi hakkında TCY.nın 266/3, 572/1, 59/2, 72, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 2.016.666 lira ağır, 150.000 lira hafif para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin (Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1998/61 Esas, 1998/68 Karar sayılı ve 19.11.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.1999 tarihli onama-bozma isteyen tebliğnamesiyle 27.12.1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapasmına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe; sanığa yükletilen saldırgan sarhoşluk eylemiyle ulaşan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma soncu saptandığı, bütün katılara aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçesin yeterli bulunduğu,
b- Hukuksal Tanı: Eylemin doğru olarak nitelindirdiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından Üst C. Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Öbür suçtan kurulan hükme yönelik temyize gelince;Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak, TCY.nın 266.maddesinin uygulanabilmesi için sövmenin memurun görevinden dolayı olması gerektiği ve lokantada C. Savcısına özel neden sövmenin kovuşturulması yakınmaya bağlı olan aynı Yasanın 482/3.maddesine uyduğu ve mağdurun da yakınmasını geri aldığı gözetilmeden, kamu davasının düşündürülmesi yerine yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA) yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılamka üzere doyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.1.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy